@ จุดเริ่มต้นของคนมีพลัง @

เคยมีบ่อยครั้งที่เพื่อนๆมักจะถามว่า “ทำไมแกไม่นั่งรถไฟฟ้ามั่งวะ”
“แกไม่ไปแท็กซี่วะ แกจะได้ไม่ต้องออกจากบ้านแต่เช้า ไปนั่งรถเมล์อยู่ได้ ร้อนก็ร้อน ช้าก็ช้า”
หลายๆครั้ง ก็อยากจะถามกลับไปเหมือนกันว่า “แกเสือกไรกะชั้นวะ”
5555 ๆๆๆ ล้อเล่นนะครับ
ก็เข้าใจในความหวังดีของเพื่อนนะครับ แต่เค้าอาจจะไม่ได้มองในแบบที่เรามอง ซึ่งก็ไม่แปลกที่จะพบได้ทั่วไป
แม้แต่คนในครอบครัวว่า “เราคิดไม่เหมือนคนอื่น”
แล้วอะไรคือสิ่งที่ถูกต้องกันล่ะ อะไรคือสิ่งที่มนุษย์เราต้องการที่สุด “เราต้องมีความคิดแบบไหนกันล่ะ”
ผมก็เลยเริ่มศึกษาเรื่อง “การคิด” จนพบกับคำว่าการคิดแง่บวก
เห็นเค้าว่าดีนักหนา แต่ทำไมผมทำไม่ได้ซักที เมื่อเจอปัญหาใหญ่ๆ หรือผมใช้มันไม่เป็นกันแน่????
แต่แล้วซัมเมอร์ที่ผ่านมา ผมก็ได้กลับบ้านไปนั่งรถเมล์ให้เพื่อนมันด่าเอาอย่างข้างต้นอีกครั้ง
ป้ายแรก  ผมเห็นเด็กตัวน้อยกำลังรอรถอยู่กับคุณแม่ ที่ป้ายรถเมล์ ในมือถืออมยิ้มจุปาจุ๊บ สะพายกระเป๋าใบโตเหมือนจะกดให้เด็กคนนี้ไม่โตไปมากกว่านี้แล้ว แล้วผมก็หวนคิดไปถึงสมัยเด็กๆที่ผ่านมา กับลูกอม กับเพื่อนๆ
“ขอบคุณน้องนะ ที่ทำให้พี่คิดถึงเพื่อนสมัยอนุบาล-ประถม”
ป้ายต่อมา เด็กมัธยมกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งหนีเด็กอาชีวะอีกกลุ่มอยู่ ดูน่าตื่นเต้น จนผมอดคิดไม่ได้ว่า ผมปล่อยเวลาอันน่าตื่นเต้นแบบนี้กับเพื่อนๆผมให้หายไปจากความทรงจำของเราได้ยังไง เพื่อนที่เคยทุกข์เคยสุข รวมทั้งความทรงจำอันดีมากมาย หายไปกับการเรียนในรั้วมหาลัยของผมได้ยังไง
“ขอบคุณน้องๆครับ ถึงพี่จะช่วยน้องไม่ได้ แต่น้องก็ได้รื้อเรื่องดีๆมากมายมาให้พี่คิดถึงอีกครั้ง”
ป้ายที่สาม ภาพของชายหญิงวัยทำงาน ที่กำลังขึ้นรถด้วยความรีบร้อนเพื่อที่จะไปให้ทันรถที่กำลังจอดเพียงไม่ถึงนาที เพื่อไม่ให้ไปทำงานสาย
“อีกไม่นานเราก็ต้องเป็นอย่างพวกเขา พร้อมหรือยังนะเรา ขอบคุณพี่ๆครับ ที่ทำให้ผมได้เริ่มวางแผนให้กับตัวเองได้แล้ว”
ป้ายสุดท้ายก่อนที่ผมจะลง คุณยาย กำลังนั่งขายพวงมาลัยอยู่ริมทาง คนเดินผ่านไปมาโดยไม่ได้สนใจ มันทำให้นึกถึงอนาคตที่กำลังมาถึงอย่างช้าๆ คิดถึงคุณยายที่บ้านและตนเองที่จะต้องแก่ชราในวันหนึ่ง แล้วเราจะเป็นยังไงนะ  
“ขอบคุณคุณยายที่ทำให้ผมใคร่ครวญถึงชีวิตที่มันยากลำบาก แม้เราจะลำบากแค่ไหน แต่แน่นอนคนที่ลำบากกว่าเราย่อมมีอยู่ในทุกหนแห่งบนโลก”
ผมเห็นในสิ่งที่คนขึ้นรถไฟฟ้าไม่เห็น ผมเห็นในสิ่งที่คนรีบร้อนไม่มีวันได้เห็น แม้รถเมล์จะร้อนและอึดอัดแค่ไหน แต่สำหรับผม มันได้สอนให้ผมรู้จักทริคในการคิดแง่บวก ยังไงน่ะหรอ
คุณลองขอบคุณกับทุกสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตคุณดูสิ แล้วคุณจะเจอในสิ่งที่ผมได้เจอเหมือนกัน
เมื่อคุณเริ่มขอบคุณ สิ่งดีดีก็พร้อมที่จะขยับเข้าหาคุณ ลองคิดดูระหว่างคนที่ยืนยิ้มกับคนที่ทำหน้าบึ้งตึง คุณอยากอยู่ใกล้ใครมากกว่า ^_^
ไม่ว่าเรื่องร้ายแรงยังไงผ่านมาในชีวิต ผมขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนได้ผ่านไปได้นะครับ สู้ๆๆๆๆFighto!!!....