เพราะชีวิต คือ การเรียนรู้..............

เรียน   เรียน   เรียน แล้วก็เรียนนนนนน    เรียนกันตั้งแต่เกิดจนตาย

ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ยันลงหลุม คนเราก็ยังต้องเรียน
แต่การเรียนที่สำคัญที่สุดในชีวิต คือเลือกเรียนในสิ่งที่จะมาเป็น “ตัวคุณ”
วันนี้อยากจะขอพูดถึงคนที่อยากเรียนรู้ที่ต่างกัน 2 ประเภท
คนจำพวกที่หนึ่ง คือ เรียนเพื่อให้ตนเองเป็นผู้ที่รู้ลึกซึ้ง คนลักษณะนี้ จะเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้รู้จริง
เรียนเพื่อให้เก่งเป็นอย่างๆ คนเหล่านี้ ชีวิตในวัยเรียนมักจะราบรื่น
เพราะการเรียนของประเทศเรา มุ่งเน้นให้เรียนเป็นอย่างๆ รักตรงไหนก็ไปทางนั้น คนเหล่านี้จึงมักจะจบด้วยเกียรตินิยม และเกรดสวยๆ
คนจำพวกที่สอง คือ เรียนเพื่อรู้ รู้ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เรียนทุกอย่าง ทั้งที่สังคมยอมรับ และไม่ยอมรับ
คนเหล่านี้จะไม่จำกัดตัวเองอยู่ในสิ่งที่โรงเรียนมอบให้ มักจะออกมาในรูปการเกเร และโดดเรียน การเรียนในห้องเรียนมักจะตะกุกตะกัก
แล้วสังคมก็มักจะตีตราว่า คนพวกหลังคือคนไม่เอาไหน
แต่ก็ไม่ได้เป็นบทสรุปที่แน่นอนว่า คนแบบไหนดีกว่ากัน เพราะชีวิตหลังการเรียนมีอะไรที่แตกต่างออกไป
คนจำพวกแรกจะทำงานได้ดี ถ้าได้ทำงานตรงสายที่เรียนมา และจะเจริญก้าวหน้า
แต่เมื่อถูกเปลี่ยนสายงาน มักจะทำอะไรได้ไม่มาก เพราะไม่ค่อยได้เรียนรู้อย่างอื่นมาก่อน สุดท้ายก็ฟาวล์
คนจำพวกหลังให้ทำงานอะไรก็สามารถทำได้   แม้จะไม่เก่งเลิศเลอแต่คนแบบนี้จะมีพรสวรรค์ด้านการประยุกต์ 
จุดมุ่งหมายสุดท้าย ของคนกลุ่มแรกก็เพื่อจะได้บอกกับคนรุ่นหลังถึงเกียรติยศที่ทำได้ในสมัยทำงาน
จุดมุ่งหมายสุดท้ายของคนจำพวกหลังก็เพื่อจะได้บอกเล่าถึงประสบการณ์อันหลากหลาย ความสุข ความทุกข์ ความลำบากให้ลูกหลานได้รับฟัง
แล้วคุณล่ะ เป็นคนจำพวกไหน มีเป้าหมายให้กับชีวิตอันแสนสั้นของคุณหรือยัง
ถ้ายังไม่เคยมีความคิดอย่างนี้ ก็ควรพิจารณาได้แล้วว่า ชีวิตคุณจะหาจุดอิ่มตัวจากไหน เมื่อคุณยังไม่เริ่มทำความรู้จักกับตัวเองเลย อย่าลืมว่า
ก่อนที่จะทำความรู้จักคนอื่น คุณควรจะทำความรู้จักกับตัวคุณเองเสียก่อน
ชีวิตยังไม่สาย เริ่มได้ตั้งแต่ตอนนี้....